| تبليغات | X |
 |
 |
|
| کمند مهر چنان پاره کن که گر روزی شوی ز کرده پشیمان، به هم توانی بست |
|
کاش پایه های دوستی های ما آدما
به اندازه ی پایه های کینه هامون محکم و استوار بود . . .
دل گویه، ديگه تو دلش چيزي واسه گفتن نداره . . .
دل گويه مُرد . . . واسه هميشه ...
خدا نگهدارتون و دل هاتون هميشه بي كينه باد!
شناسنامه: نام : دل گویه فرزند: من نویسنده: یکی مثل تو تاریخ تولد : ۱۵/۳/۱۳۸۴ تاريخ مرگ: ۵/۳/۱۳۸۷ سن: 3 سال تعداد پست: 179
دعام كنين...
|
|
+ قلم خورده در
یکشنبه 1387/03/05ساعت 1 بعد از ظهر قلم گردان یکی مثل تو !!! |
|
|
... نرم نرمك مي روم از اين ديار رخت مي بندم از اين بازار زار ! مي روم تا دل نبندم پيش دوست استخوانم مانده در قلاب پوست ! صد قدم در هر قدم صد اشك و آه خنده هاي نارفيقان قاه قاه ! با خدايم هرچه گويم دور نيست ديده هايم نور دارد كور نيست ! مي كنم صد شكوه از بي دردها از دل يخ بسته ي دلسردها ! تا به كي در بند ظلمت ؟ كو پگاه ؟! آفتابا ! خاك را هم كن نگاه ! بارالها عاقبت با حال زار نرم نرمك مي روم از اين ديار...
شعر از: جواد (دل گویه...)
|
|
+ قلم خورده در
پنجشنبه 1387/01/15ساعت 11 بعد از ظهر قلم گردان یکی مثل تو !!! |
|
|
نوروز مبارک!!!
همین... |
|
+ قلم خورده در
چهارشنبه 1386/12/29ساعت 10 قبل از ظهر قلم گردان یکی مثل تو !!! |
|
|
بی ناخدا و بی ستاره .................................................
دریا عاشقی ست،
که دیوانه وار بوسه می زند بر ردٌ پای "تو" ................................................
زمین
سیب دندان زده ای ست که یک جذامی در راه شیری انداخته است. ................................................
گره بر ابروهایت نیانداز!
حرفی بزن، یا سنگی! .................................................
|
|
+ قلم خورده در
یکشنبه 1386/07/01ساعت 9 قبل از ظهر قلم گردان یکی مثل تو !!! |
|
|
به بهانه ی پر کشیدن دوستای گلم از این دنیای خاکی!!! در سانحه ی
اتومبیل دانشگاه پیام نور ساری! محمدعلی امینی ... بابک عسکری ... سید هادی رضوی... سامره نیکبخت... به نام خدايي كه زندگي را آفريد تا طعم مرگ را بچشاند... از روزي كه صداي اذان را زير گوشمان نجوا كردند؛ فهميديم كه ... آري! اينجا دنياست!!! وارد عالمي نو شديم كه شيريني هايش را فداي غم هايش و غم ها را به پاي شيريني هايش مي ريزيم! اينجا دنياست!!! با تمام زيبايي هايش؛ اينجا دنياست!!! با تمام تلخي هايش و ما دنيازادگانِ مجبوريم، كه محكوم به زندگي هستيم... آري! اذان گفتند تا آماده ي حضور در ورطه يپاكي شويم كه كوچكترين لغزش، لذايذ آن را به ناكامي و گوشه گيري تبديل مي كند.... پس از اذان، وضو گرفتيم، به طرف سجاده ي زندگي رفتيم تا نمازش را به عشق خالق يكتا به پا داريم؛ اقامه را خواندند! رو به قبله، پا به پاي خدا ايستاديم تا بگوييم ما براي توايم و فقط تو را داريم... نماز زندگي آغاز شد؛ بسم الله الرحمن الرحيم... الحمدلله رب العالمين... حمد و سپاس خدايي را كه ما را در اين وادي حيرت تنها نمي گذارد و قدم به قدم برايمان دليل و چراغي روشن است... " بارالها! ما را به راه راست هدايت كن و از گمراهان قرارمان مده! " كم كم، شيره ي زندگي در روح و جسمم تنيده شد و تا چشمم را باز كزدم، كودكي شدك كه براي راه رفتن، همراهي را طلب مي كردم... راه و رسم زندگي و با هم بودن را فرا گرفتم... ركعت اول نمازم تمام شد ؛ نيمي از عمرم سپري شد و من هنوز در ناكجاآباد درونم مبهوت اين جريان عظيمم كه خواسته و ناخواسته مرا با خود مي بُرد... ايستادم ........ ركعت دوم !!! حمد خدا كردم و از او خواستم تا باز هم مرا عنايتي خاص كند و چشمانم را به حقايق بگشايد... در قنوت اين نماز كوتاه فقط از خدا مي خواستم كه ياورم باشد، چرا كه سنگيني بار گناه و مصائب را تاب كشيدن نداشتم... " ربنا آتنا في دالدنيا حسته و في الآخره حسنه و قنا عذاب النار و قنا عذاب القبر! " ناگهان دلم لرزيد، احساس غريبي به من دست داد ... " خدايا مرا از عذا قبر مصون بدار...! " در پيشگاه معبود سجده ي سوم زندگي را بجاي آوردم، در حالي كه بي قراري و اضطراب تمام وجودم را فراگرفته بود... ... به حكم الهي وارد سجده ي آخرِ نمازِ كوتاه زندگي شدم . . . خيلي حرف ها داشتم كه با خدايم نگفته بودم ... آري! ديگر دير شده بود؛ مجال اندك بود و زبان من نيز قاصر...! فقط توانستم بگويم : " الهي و ربي من لي غيرك؟! " اشك از چشمانم جاري شده بود و چه دير بود كه به عظمت خدايم رسيده بودم ... نفس هايم به شماره افتاده بود و لحظه لحظه هاي اين نماز كوتاه را به ياد مي آوردم... غفلت هايش، راحتي هايش؛ خنده ها و گريه هايش... همه و همه چونان نوري از مقابل ديدگانم عبور كردند و من خويش را دست بر زانو در پيشگاه معبود يافتم... چه نماز قشنگي! آغازش حمد خداست و پايانش هم به حمد خالق قوت مي گيرد... " الحمدلله اشهد ان لااله الا الله وحده لاشريك له..." و چه خدايي است خدايي كه مي فرمايد پس از حمد من رسولم را سلام گوييو و سپس خويش را و بعد بندگان صالح را... " السلام عليك ايها النبي و رحمه الله و بركاته... السلام علينا ئ علي عبادالله الصالحين... السلام عليكم و رحمه الله و بركاته... " تنها تفاوت نماز زندگي و نماز بندگي آنست كه پس از نماز زندگي، سجده ي شكر و مغفرتش را ديگران بجا مي آورند... ... و اي كاش نماز زندگي من يك نماز چهار ركعتي بود ... " انا لله و انا اليه راجعون " ............... ربنا افرغ علينا صبرا و ثبت اقدامنا ...
|
|
+ قلم خورده در
شنبه 1386/02/29ساعت 6 بعد از ظهر قلم گردان یکی مثل تو !!! |
|
|
چرا هستيم؟؟! يكي پرسيد: « زندگي يعني چه؟ زنده بودن چه معنا مي دهد؟ چرا من زنده ام؟ چرا بايد باشم؟ چرا هستم؟؟؟؟؟!!!!» ناگاه از ميان جمع ديگري كه مدعي پاسخ دادن به اين سوال بود، برخاست و با لحني خوش و آرام گفت:« زادگي را ساختند تا روزگار را درآورند؛ روزگار را ساختند تا رسم آن را به من و تو بياموزند؛ رسم روزگار را آموختند تا عشق را تجبه كنيم؛ عشق را ساختند تا معني انتظار را درك كنيم؛ انتظار را ساختند تا شيريني وصال را بچشيم؛ وصال را ساختند تا مفهوم با هم بودن را بفهميم؛ با هم بودن را ساختند تا روزي زهرِتلخِ هجران را مزمزه كنيم؛ هجران را ساختند تا قدر با هم بودن، وصال،انتظار، عشق، رسم روزگار، روزگار و زندگي را بدانيم ؛ ............ اكنون مي گويم: زندگي را ساختند تا زندگي را ياد بگيريم ؛ پس بايد باشيم ... و ... هستيم !!! همين . . .
جواد / دل گویه . . .
|
|
+ قلم خورده در
یکشنبه 1385/12/13ساعت 2 بعد از ظهر قلم گردان یکی مثل تو !!! |
|
|
دل من چه بیقرار است و نهان کند صدایی که بسوزم و بسازم به امید روشنایی شب دل چو روز گردد چه بگویم ای رفیقان؟ که به گوش من نیاید کلمات دل پرستان! همه عالمی بسوزم به نوای پاک این دل . . . چه شود جواب این دل ز دل عروض آید؟!؟
دل گویه . . .
|
|
+ قلم خورده در
چهارشنبه 1385/10/06ساعت 11 قبل از ظهر قلم گردان یکی مثل تو !!! |
|
|
سيماي تو را ماه ندارد . . . كه ندارد ژرفاي تو را چاه ندارد . . . كه ندارد در حسرت ديدار تو اي برگ شقايق دل، طاقت يك آه ندارد . . . كه ندارد من گوشه ي چشمت به دو عالم نفروشم اين نازِ نگه، شاه ندارد . . . كه ندارد معشوقه ي من پاك تر از قطره ي باران واللهِ كه بدخواه ندارد . . . كه ندارد عمري است كه سرگشته ي صحراي كويرم اين جاده به تو راه ندارد . . . كه ندارد
|
|
+ قلم خورده در
سه شنبه 1385/09/14ساعت 11 قبل از ظهر قلم گردان یکی مثل تو !!! |
|
|
سیزده دفعه صدایت کرده ام از رفیقانم حمایت کرده ام سیزده دفعه برایت مُرده ام پاکِ پاکم ، ای عجب افسرده ام سیزده دفعه جوابم کرده ای رفتی و پراضطرابم کرده ای سیزده دفعه به تو دل داده ام فقلِ ابوابِ مسائل داده ام سیزده دفعه شکستی قفل دل تا مرا کردی به چشمانت به گِل سیزده دفعه دعایت کرده ام تا بخواهی ناخوش و آزرده ام سیزده بارِ دگر ، نالان شوم تا که باشم آنچه باید آن شوم سیزده دفعه تو را گرییده ام یک به سِزده هم زِ تو نشنیده ام تا بفهمی قدرِ این سرزندگی ای دوصد لعنت به من ، بر زندگی !!! شعر از : جواد
دل گویه . . .
|
|
+ قلم خورده در
چهارشنبه 1385/08/10ساعت 7 قبل از ظهر قلم گردان یکی مثل تو !!! |
|
|
« اين گونه يتيم شديم... » همان گونه كه نشسته بودم، خواب چشمانم را ربود، رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) را ديدم، پس گفتم اي رسول خدا، از امّت تو چه تلخيها ديدم و از لجبازي و دشمني آنها چه كشيدم. پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود: نفرينشان كن.(1) حال علي مي خواهد نفرين كند، يعني چه خواهد گفت؟ در مقابل اين همه بدي چگونه تلافي مي كند؟ دست به دعا برداشت كه: "خدا بهتر از آنان را به من بدهد و به جاي من، بدتر از من را بر آنها مسلّط گرداند."(2)(3) يعني خدايا، ديگر علي را پيش خودت ببر... در ماه رمضان آن سال، پيوسته از شهادت خود خبر مي داد.(4) صحابه آن حضرت مي گفتند: " او با سخنانش خبر از مرگ خود ميدهد، ولي ما آن را درك نمي كنيم."(5) بـه همين جهت، آن حضرت در روزهاي آخر عمر خويش، هر شب به منزل يكي از فرزندان خود مي رفت و افطار مهمان آنان بود، اما بيش از سه لقمه، غذا تناول نمي كرد. يكي از فرزندانش سبب كم خوردن او را پرسيد. امام (عليه السلام) فرمود:" امر خدا مي آيد ومن مي خواهم شكمم تهي باشد. يك شب يا دو شب بيشتر نمانده است."(6)
در شب شهادت، افطار را ميهمان دخترش ام كلثوم بود. در هـنـگام افطار سه لقمه غذا خورد و سپس به عبادت پرداخت. گـاهـي بـه آسـمـان نـگاه مي كرد وحركات ستارگان را در نظر مي گرفت. در آن شب مي فرمود:" به خدا قسم، نه من دروغ مي گويم و نه آن كسي كه به من خبر داده دروغ گفته است، اين است شبي كه مرا وعده شهادت داده اند."(7)
اين وعده را پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) به او داده بود. عـلي (عليه السلام) خود نقل مي كند كه رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) در پايان خطبه اي كه در فضيلت واحترام ماه رمضان بيان فرمود، گريه كرد. گفتم: چرا گريه مي كنيد ؟ فرمود: " براي سرنوشتي كه در اين ماه براي تو پيش مي آيد؛ گويا مي بينم كه تو مشغول نماز هستي وشقـيترين مردم جهان، كه همتاي كشنده ناقه ثمود است، قيام مي كند وضربتي بر فرق تو فرود مي آورد ومحاسنت را با خون رنگين مي سازد."(8)
بالاخره آن شب هولناك به پايان رسيد وعلي (عليه السلام) در تاريكي سحر براي اداي نماز صبح به سوي مسجد حركت كرد. امام (عليه السلام) وارد مسجد شد وبه نماز ايستاد وتكبير گفت و پس از قرائت به سجده رفت.(9) در ايـن هـنگام، ابن ملجم با شمشير زهر آلود ضربتي بر سر مبارك علي (عليه السلام) وارد آورد. از قـضـا اين ضربت بر محلي اصابت كرد كه سابقا در جنگ خندق، شمشير عمرو بن عبد ود بر آن وارد شده بود(10) و فرق مبارك آن حضرت را تا پيشاني شكافت . آري! علي در سجده بود كه پرواز گلگونش آغاز شد. خون از سر أميرالمؤمنين (عليه السلام) در محراب جاري شد ومحاسن شريفش را رنگين كرد. در اين حال آن حضرت فرمود:" به خداي كعبه سوگند كه رستگار شدم". سپس اين آيه را تلاوت فرمود: " از اين (زمين) شما را آفريدهايم و در آن شما را باز ميگردانيم و بار ديگر (در قيامت) شما را از آن بيرون ميآوريم"(11)
مردم ابن ملجم را گرفتند و زنداني كردند. حسنين (عليهما السلام) به اتفاق بني هاشم، اميرالمؤمنين (عليه السلام) را در گليمي گذاشتند و به خانه بردند... قدري شير براي آن حضرت آوردند. كمي از آن شير را نوشيد وفرمود به زنداني خود نيز از اين شير بدهيد و او را اذيت نكنيد. هنگامي كه امام (عليه السلام) ضربت خورد، پزشكان كوفه به بالين وي گرد آمدند. ماهرترين آنها پس از معاينه گفت: يا علي وصيتهاي خود را بكن، زيرا اين ضربت به مغز رسيده و ديگر معالجه مؤثر نيست. در ايـن هـنـگام آن حضرت كاغذ و دواتي خواست و وصيت خود را خطاب به دو فرزندش حسن وحسين (عليهما السلام) نوشت (12)
امام در پايان اين وصيت از هوش رفت وچون مجدداً چشمان خود را باز كرد فرمود:" اي حسن! با تو سخني چند دارم. امشب، شب آخر عمر من است. چـون درگذشتم با دست خود مرا غسل بده و كفن كن وخود شخصا مباشر اعمال كفن ودفن من باش و بر جنازه من نماز بخوان و در تاريكي شب، جنازه مرا دور از شهر كوفه مخفيانه به خاك بسپار تا كسي از آن با خبر نشود." اميرالمؤمنين (عليه السلام) پس از ضربت ابن ملجم، 2 روز بيشتر زنده نبود و سرانجام در شب جمعه، شب بيست ويكم ماه رمضان سال 40 هجري، در سن 63 سالگي بدرود حيات گفت. مردان و زنان عزادار فوج فوج به منزل آن حضرت ميرفتند. غوغاي عظيمي بر پا شد و كوفه به لرزه در آمد. اين روز همچون روز رحلت رسول خدا(صلي الله عليه و آله و سلم) بود... امام حسن، اميرالمؤمنين (عليهما السلام) را با دست خود غسل داد وبر او نماز خواند و آن حضرت در كوفه در جايي بنام "غَريّ " (نجف اشرف فعلي) دفن شد. محل آرامگاه آنحضرت، تا دوران امام رضا(عليه السلام) از ديده ها نهان بود؛(13) زيرا بيم آن ميرفت كه خوارج و بني اميّه مرقد مطهر آن حضرت را مورد تهاجم خويش قرار دهند. بـديـن طريق شعله هاي پر فروغ حيات انسان والايي كه در كعبه زاده شد ودر مسجد به شهادت رسيد، خاموش شد؛ انساني كه پس از رسول اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم)، جهان براي او همتايي نديده و نخواهد ديد...
« برگرفته از كتاب " فروغ ولايت"، تأليف: آيت الله جعفر سبحاني (با اندكي اضافات)»
.................................................. پاورقي ها: 1- -1اگر چه پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله و سلم)، رحمت فراگير الهي هستند، اما گاه ناسپاسي و طغيانگري گروهي از مردم، به جايي ميرسد كه تمام روزنههاي رحمت را به روي خود ميبندند و جايي جز براي عذاب و سلب نعمت باقي نميماند. در چنين مواردي، نفرين، عين حكمت است. به همين دليل در تاريخ انبيا ميخوانيم كه با تمام صبر و شكيبايي و لطف و رحمتي كه داشتند، گاه راه را منحصر به نفرين ميديدند. 2- -2در زبان عربي صفت تفضيلي كاربردهاي مختلفي دارد. لذا به عنوان مثال تنها براي اينكه خوبتر و خوبترين را معرفي كنيم، از آن استفاده نمي كنيم بلكه در زبان عربي به عنوان نمونه گاهي اوقات حتي براي مقايسه يك چيز خوب با يك چيز بد نيز از صفت تفضيلي استفاده مي شود. (اين مورد در قرآن كريم هم مثالهاي متعددي دارد. مانند كاربرد كلمه خير در آيه 15 سوره فرقان) در اينجا نيز مفهوم اين جمله، آن نيست كه امام (عليه السلام) بد بوده و حضرت شخص بدتري را در نفرين خود، براي حكومت بر مردم تقاضا ميكند، بلكه در حقيقت آن حضرت از خداوند مي خواهد تا شخص بدي را بر اين مردم پيمان شكن و نا جوانمرد مسلط گرداند. 3- -3نهج البلاغه، خطبه 69 4- -4حـتي در يكي از روزها فرمود: "ماه رمضان فرا رسيد و آن سرور ماههاست. در اين ماه در وضع حكومت دگرگوني پديد مي آيد. آگاه باشيد كه شما در اين سال در يك صف (بدون امير) حج خواهيد كرد و نشانه اش اين است كه من در ميان شما نيستم." (ارشاد شيخ مفيد، جلد 1، صفحه 14- روضة الواعظين، جلد 1، صفحه 135) 5- -5ارشاد شيخ مفيد، جلد 1، صفحه 14- روضة الواعظين، جلد 1، صفحه 135 6- -6ارشاد شيخ مفيد، جلد 1، صفحه 14- روضة الواعظين، جلد 1، صفحه 135- كشف الغمة، جلد 1، صفحه 434 7- -7روضة الواعظين، جلد 1، صفحه 136 8- -8عيون اخبار الرضا، جلد 1، صفحه 297 9- -9امام رضا (عليه السلام) از پـدران گـرامـيـش از امام سجاد (عليه السلام) نقل مي كند: " ابن ملجم در حالي كه علي (عليه السلام) در سجده بود، ضربتي بر فرق مبارك آن حضرت وارد ساخت." (أمالي شيخ طوسي، صفحه 365) |
